کربلا در کربلا می ماند اگر زینب (س) نبود. ولادت با سعادت این بانوی نورانی را خدمت امام زمان (عج) و شیعیان سراسر عالم تبریک عرض می نماییم. در این نوشتار سعی خواهد شد، مراسم ولادت حضرت زینب (س) را از جهات مختلف بررسی کنیم. ابتدای کار جا دارد عوامل اجرایی این مراسم را به اطلاع شما عزیزان برسانیم. با ما همراه باشید.
- پیش منبر: کربلایی محمدیوسف هاشمی
- سخنران: حجت الاسلام سید جواد زهراپور
- مداح: کربلایی محمد چلیپا
برای تمامی این عزیزان و خانواده گرامی شان آرزوی سلامتی و توفیق روز افزون داریم.
گزارش تصویری:
گزارش متنی:
سخنان ارزشمند حجت الاسلام سید جواد زهراپور در مراسم ولادت حضرت زینب (س)
نماز را با آرامش بخوانیم.
نماز برای انسان، حکم اکسیژن را دارد. یکی از ویژگی هایی که باید در خواندن نماز رعایت کنیم؛ داشتن آرامش است.وقتی در برابر خداوند قیام می کنیم؛ باید شأن وی را حفظ کنیم.تلفظ مان را رعایت کنیم. مراتب نماز را حواس مان باشد. نماز مانند غذایی است که آشپز می پزد. با کم و زیاد کردن نمک اش، آن را بدمزه و خراب نکنیم.
بهترین شکل نماز، نماز جماعت است. سعی کنیم هر طوری شده خود را به نمازهای جماعت برسانیم. در کل سعی کنیم برای نمازی که در طول روز 5 تا دقیقه وقت ما را می گیرد؛ ارزش قائل باشیم.
بهترین الگو برای ما حضرت زینب (س) می باشد.
ایشان در چنین روزی در خانه نورانی امیرالمومنین (ع) و حضرت زهرا (س) به دنیا آمدند. وی را می توان بهترین الگو برای دوران غیبت در نظر گرفت. ایشان جزو معصومین نبودند ولی با درست قدم برداشتن، خود را وقف امام شان کرده اند. حضرت زینب (س)، نیمی از معصومین را به چشم دیده اند و همگی آنان به نیکی از ایشان یاد کرده اند.
نگاه و بینش ایشان
طرز فکر و بینشی که هریک از ما داریم، باعث می شود زندگی ها تفاوت داشته باشند. یکی فقط به دنبال به دست آوردن پول است. یکی هم دنیا را می خواهد و هم آخرت اش را آباد می کند. نگاه حضرت زینب (س) این بود که زندگی انسان با مرگ به اتمام نمی رسد. ایشان واقعه کربلا را زیبا می دیدند. بله این واقعه در ظاهر شهادت و اسارت بود. ولی این بانوی نورانی باطن کار را دیدند.
ما باید سعی کنیم در روزمره خود، باطن کارها را ببینیم. این دنیا سک ربی دارد که نمی خواهد به بندگانش سخت بگذرد.
اباعبدالله (ع) به هدف اش رسید.
هدف نهایی یزید ملعون این بود که نامی از خدا و اهل بیت پیامبر(ص) نماند. در مقابل هدف امام حسین (ع) این بود که مردم را با خداوند رفیق کند. زمانی که یزید ملعون تصمیم به کشتن اباعبدالله (ع) گرفت؛ حضرت تصمیم گرفت طوری شهید شود تا همه عالم بفهمند. امروز یزید ملعون نقشه اش شکست خورده است. سالانه بیش از 20 میلیون آدم به زیارت امام حسین (ع) می روند.
امام حسین (ع) الان پولدارترین آدم دنیاست. توی همین تهران چندتا خونه برای ایشان حسینیه شده است. این یعنی ایشان به هدف خویش رسیده است.
انسان بنده خداست.
طرز فکر حضرت زینب (س)، این بود که انسان بنده خداست و این دنیا مقصد نهایی انسان نیست. همه ما فقط به اینجا آمده ایم که عبور کنیم. انسان امروزی متاسفانه گم شده است. نمی داند برای چه خلق شده است. با ولی خداوند، آدم گم نمی شود. یک زمانی امام آن عصر، اباعبدالله (ع) بود و خیلی ها را خرید. امروزه امام زمان (عج) تنها راه رسیدن به خداوند است.







